Nakaz sądu państwa członkowskiego oparty na wyrokach państwa trzeciego może być orzeczeniem w rozumieniu rozporządzenia 1215/2012. Wymaga to uwzględnienia przebiegu postępowania; pozostają również podstawy odmowy wykonania.
Wyroki jordańskie, nakaz angielski, egzekucja austriacka
Sprawa J przeciwko H Limited dotyczyła wykonania w Austrii nakazu zapłaty wydanego przez angielski High Court na podstawie dwóch wyroków jordańskich. Do nakazu dołączono zaświadczenie przewidziane w rozporządzeniu 1215/2012. Sąd austriacki pytał, czy dokument może korzystać z unijnego mechanizmu wykonywania orzeczeń, skoro jego podstawą były rozstrzygnięcia państwa trzeciego. Znaczenie miała samodzielna kwalifikacja nakazu, a nie tylko geograficzne pochodzenie pierwotnego sporu.
Istotny jest charakter postępowania i możliwość obrony
TSUE uznał, że taki nakaz może stanowić orzeczenie objęte rozporządzeniem, jeżeli został wydany w wyniku postępowania kontradyktoryjnego w państwie pochodzenia, gdzie stwierdzono również jego wykonalność. Kwalifikacja ta nie usuwa ochrony osoby, przeciwko której wystąpiono o wykonanie. Może ona domagać się odmowy na podstawach przewidzianych w art. 45 i 46. Trybunał wskazał w szczególności znaczenie rzeczywistej możliwości obrony oraz wyjątkowej ochrony porządku publicznego.
To nie automatyczna wykonalność każdego zagranicznego dokumentu
Nie wynika stąd, że każde poświadczenie, tłumaczenie lub potwierdzenie zagranicznego wyroku staje się samodzielnym unijnym tytułem. Trzeba zbadać dokument i procedurę, w której powstał. Nakaz High Court wydano w 2019 roku; obecnych spraw brytyjskich nie można oceniać bez uwzględnienia wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE i odpowiednich przepisów przejściowych. Wyrok nie oznacza też ponownego pełnego rozpoznania zasadności roszczenia przez sąd państwa wykonania. Samo wskazanie tego wyroku nie uchyla istniejącego tytułu ani nie wstrzymuje czynności. Ewentualne żądanie odmowy wykonania wymaga właściwego trybu i wykazania konkretnej podstawy przewidzianej w stosowanym instrumencie.
Zachowaj całą drogę powstania tytułu
Przygotuj wszystkie rozstrzygnięcia, nie tylko ostatnią stronę z kwotą. Wskaż państwo i organ każdego dokumentu, datę wszczęcia postępowania, doręczenia oraz dostępne środki zaskarżenia. Dołącz zaświadczenia, uzasadnienia i potwierdzenia udziału w postępowaniu. Przy zarzucie braku obrony opisz konkretnie, kiedy i czego nie można było zakwestionować; samo niezadowolenie z wyniku nie wyjaśnia tego problemu. Takie zestawienie pomaga oddzielić kwestie właściwego instrumentu, rodzaju orzeczenia i ewentualnej podstawy odmowy. Nie utożsamiaj również decyzji wydanej przeciwko jednej osobie z obowiązkiem innego członka rodziny albo innej spółki.
Źródło orzeczenia
- EUR-Lex — H Limited, C-568/20, polski tekst wyroku
- EUR-Lex — H Limited, urzędowy plik PDF
- EUR-Lex — rozporządzenie 1215/2012
Omówienie opublikowano 25 października 2026. Zapoznaj się z pełnym tekstem i późniejszym orzecznictwem przed wykorzystaniem argumentu.